I just send my first story in KK a few days ago. And thanks for reading it and publishing it, quite relieving in my feelings that I have new access to relieve my pains inside. This second story takes place the moment I have arrived in Manila, for the purpose of forgetting the pains that has caused of the passing of a very special friend Rich.

I know that I have cousins around here in Manila; I contacted one of them when I arrived in the port of Manila, unfortunately they could not accommodate me to stay in their place because the place was too small for eight people, tapos madagdagan pa. And so I decided to stay in luneta for a night or two. Luneta in those times was so beautiful, tress is around, and you can see people walking bringing mats and other things just to stay in that place for a night. Since I am new to that place, I just set on a concrete bench with my small bag. Just like any other people around. Over the night I was thinking what would be my life in this city where I don't have any friends around.

Suddenly, someone talk at my back. A man at my age wearing black t-shirt and faded maong pants na lee. Naglayas ka ano? Hindi ako sumagot but I just stay looking to him without any words. He has a look, good looking guy ika nga. ..wag mo ako titigan na ku-concious ako eh. Kumain ka naba? Iling lang ang sagot ko. Halika kain tayo. Sumama lang ako sa kanya without any hesitations na maaring ikasama ko , pero hindi naman, Mabait pala siya yon ang obserbasyon ko sa oras na yon. Noong panahon na iyon may isang restaurant along kalaw na Max doon kami kumain...nag-alangan ako pumasok kasi alam ko mahal yong restaurant na yon, seguro napansin nya ang pag-alangan ko, siya na ang nagsalita lika ako bahala sa iyo, wag ka mahiya. Sumunod nalang ako sa kanya sa loob. Marami siyang in-order na pagkain. Sige na kumain kana, sa iyo yan lahat kainin mo yan ha? Kumain ako ng kumain di ako nagsalita, halos maubos ko ang lahat na in-order nya at doon ako nagsalita, salamat..di ko malilimutan ang kabutihan ng iyong puso sa pagpapakain mo sa akin. Ako nga pala si Jimmy, jim nalang palayaw ko yan. Ako rin si Adrian, nilapitan kita kasi alam ko mabait ka, nakita ko sa iyong gesture, mas na confirm ko na mabait ka ngayon. Anong ginawa mo dito at gabi na, wala kaba kamag-anak dito? Mayron, ang sagot ko, kaso marami sila sa inuopahang kwarto, ayaw ko makisiksik, kaya naisipan ko dito nalang magpalipas ng gabi. Jim, kung gusto mo doon ka sa bahay ko matulog. Huwag na tol, ang pagpakain mo sa akin ngayon napakalaking tulong mo na ito sa akin. Hindi ko ito makakalimutan sana balang araw mabayaran kita sa kabutihan mo. Pinilit ako ni Adrian na doon na ako matulog sa kanyang bahay ngunit di ako sumama sa kadahilanang nahihiya ako. Nasa labas na kami ng restaurant ng niyaya nya uli ako, ang sabi ko, Adrian..salamat, marami pa palang tao na mabait. Sana di ka magbago kc alam ko madami kapang matutulungan. Isa na ako dun. Sige umuwi kana ok na ako dito, magpapalipas lang ako ng gabi dito, bukas maghahanap ako ng trabaho. Jim, bata kapa di ka makahanap ng trabaho dito. Wala pa tyo sa tamang edad para matangap ka sa trabaho. Salamat pero subukan ko pa rin, kasi kailangan ko mag-aral gusto ko makatapos ng pag-aaral, gusto ko makatapos talaga. Sige na Adrian, di kita makalimutan at di ko malilimutan ang kabutihan mo. Promise bukas hahanap ako ng work, alam ko makahanap ako.

Umalis na si Adrian, at ako naman ay bumalik sa kinahihigaan ko. Kinabukasan, nagumpisa ako sa paghahanap ng work sa kahabaan ng Ermita, at taft avenue ngunit wala tumatangap sa akin sakadahilanang bata pa daw ako. Tama yata si Adrian, pano na ako ngayon wala na ako pera kahit singkong duling wala talaga. Maghapon ako naglalakad ngunit walang tumangap sa akin, at subrang gutom na din ako noon, bumalik ako ng luneta para makapagpahinga man lang, dumidilim na ng makarating ako ng luneta, umupo agad ako sa upuan na concrete. Di pa uminit ang pagkakaupo ko ng marinig ko ang boses ni Adrian..San ka galing bat di kita nakita dito. Pambihira kang tao ka kanina pa ako dito, kinakabahan na ako sa iyo ah..Naghahanap ako ng work tol, pero tama ka yata di ako nakahanap ng work dahil bata pa raw ako. Halika kain tayo, Adrian salamat talaga dina ako mahihiya sayo sasama na ako talaga sayo kasi nagugutom na ako eh, sabay ngiti na may pait sa mukha. Halika sabi ko naman sa iyo sama ka na sa akin, wala kasi ako kasama sa bahay. Gusto ko isama kita para din a akita pupuntahan dito at para dina rin ako mag-isip ng kung ano-ano. Kagabi di kasi ako nakatulog sa pag-iisip sa iyo baka kung mapaano ka dito..Ang bait mo talaga Adrian, angel ka talaga para sa akin. Oh ano sama kana sa bahay? Sige sama na ako sa iyo. Ah ganito nalang Adrian ako nalang maging boy mo payag ako. Tumigil ka nga jan boy...halika na doon nalang tayo kakain sa bahay. Sandali may tatawagan lang ako ha?...Hello manang magluto ka ha may besita ako at jan kakain damihan mo ha? Papauwi na kami. Nanay mo ang tinawagan mo Adrian? Hindi kasama ko sa bahay yaya ko, siya na ang nagpalaki sa akin. Mabait siya, she was with me through thick and thin, I grew up with her ang mommy ko at daddy ko wala dito, nasa States na sila...bakit di ka kasama pasensya kana sa tanong ko ha? Sa bahay nalang tayo magkwentuhan baka marinig ni manong etsismis pa ako hahahaha sabay tawa.

Nakarating na kami sa bahay niya in Fairview, at namangha ako sa laki nito. Dito ka nakatira? Nako diba nakakahiya Adrian? Ang laki naman kasi tapos ikaw lang mag-isa...may mga kasama ako dito jim. Si manang, manong, may tagaluto, at taga linis. Mayaman ka pala Adrian, Sina mommy at daddy ang mayaman at di ako..come inside. Hinawakan ako ni Adrian papasok sa kanilang bahay. Maupo ka muna ha?..Manang, sigaw ni Adrian, halika .lumapit si Manang na nakangiti..Manang si Jimmy, jim nalang...Jim si Manang Rose. Ang tanging tao na nagpalaki sa akin, siya ang naghugas ng aking dumi araw-araw sabay tawa..Ikaw bata ka ayusin mo naman pagpakilala sa akin nakakahiya kay Jim...sabay tawa. Manang Rose ok lang po yon.

Anak kain na kayo nakapagluto na ako ng paborito mo. Jim halika wag ka mahiya. Si manang Rose ay matagal nang naninilbihan bilang yaya ni Adrian, dalawang taon pa yata ay siya na ang nagbabantay sa kanya. Kaya di ako magtataka kung ganun na lang ang tawag ni Manang Rose kay Adrian. True enough, I've noticed it kung paano pinagsisilbihan si Adrian. Doon ko nalaman na three years older pala sa akin si Adrian. He finished his secondary with highest honors, meaning he graduated Valedictorian in the class. Wow, mayaman na matalino pa. Sabi ko sa kay Adrian. Swerte mo naman Adrian, sana di ka magbago sa pakikitungo sa iyong mga kasama dito sa bahay.

Doon ako natulog sa gabing yon, at sa gabing ding yon doon ko nalaman ang pakay ni Adrian sa akin kung bakit nya ako niyaya sa kanyang bahay.

Adrian...Jim alam mo ba na nang makita kita sa upuan gusto na kita lapitan at alamin kung ano pangalan mo at baka may maitulong ako? Napakaamo ng mukha mo ng matitigan kita, kaya niyaya kita kumain baka kasi gutom kana.

Ako...Adrian Salamat, maraming salamat , di mo lang alam kung gaano ako kasaya na makilala kita, kaya lang para akong nanliliit dahil sa katayuan ko, pero ganun pa man salamat sa tulong mo sa akin. Bukas ng umaga aalis ako baon ang pag-asa na makahanap ako ng work, para maipagpatuloy ko ang pag-aaral ko.

Adrian..Sabi ko naman sa iyo mahirap ang maghanap ng trabaho lalo nat bata ka pa, at minor de edad, walang tatangap sa iyo ng trabaho.

Totoo nanlulumo ako dahil gusto ko talagang makahanap ng trabaho para maipag-patuloy ko ang aking pag-aaral. Siguro, napansin ni Adrian ang aking pagkadismaya kaya nya ako hinawakan sa kamay...Jim dito pa naman ako eh. I want you stay here, at ako ang magpapa-aral sa iyo, okay ba yon? Malinaw sa aking pandinig ang mga katagang iyon.I WANT YOU STAY HERE. Adrian di mo naman ako kamag-anak para pag-aralin mo tsaka tulad ko bata ka pa rin, matanda nga lang sa akin ng tatlong taon. San ka kukuha ng pera para sa pag-aaral ko at ikaw diba mag-kolehiyo ka pa? Ako na bahala jan okay? Ipanatag mo na loob mo dito safe ka walang manakit sa iyo, wala kang maririnig na masasamang salita tulad ng mga narinig mo sa mga kamag-anakan mo dito. Pasensya kana Jim ha? Totoo sa mga narinig ko sa iyo ako ang nasasaktan kasi kung sa akin yon nangyari baka masiraan na ako ng bait. Pero ikaw matapang ka na humarap sa hamon ng buhay. Ako Jim..hindi ako matapang mahina ako kaya kailangan ko ang isang tao na magbibigay sa akin ng lakas, insperasyon para mapagtagumpayan ko ang hamon ng buhay. Bukas hahanap tayo ng school para magpa-enrol ka...Ha? Adrian totoo ba yang sabi mo, wag ka naman magbiro kasi malapit na ako maniniwala eh. Hay Jimboy hindi ako nagbibiro. Sige maligo kana ang baho mo..hehehehehe sabay hagalpak ng tawa ng akmang aalis na siya sa room, sige po KUYA..anong sabi mo? KUYA uhmmm pwede ba kita tawaging kuya? Lumapit siya sa akin sabay akap at hinalikan ako sa pisngi at sabay sabing alam mo bang matagal ko nang pangarap na may tumawag sa kin na kuya? Niyakap nya ako ng mahigpit..eh kuya di kaya ako makahinga sa pagkakayakap mo...hahahaha sori po, sige na ang bantot mo na..hahahaha kuya naman kakaasar. Sige na maligo kana lalabas na ako, opo.

Nang gabing iyon di ako dalawin ng antok, seguro sa excitement na aking naramdaman, at sa wakas maipagpatuloy ko na rin ang aking pag-aaral. Lumabas ako ng bahay at nagpahangin sa garden, ang lamig sa labas at amoy presko ng hangin, naamoy ko ang mga bulaklak sa garden, sabay upo sa upuang bakal. Naalala ko si Rich, may parte ng buhay, at pagkatao ko ang nabuksan, di ko lang alam kung ano ang mga yon. Pinipilit ko ang sarili ko na isipin kong ano ang mga bagay na dapat kong tuklasin. Wala talaga, di ko talaga alam kung ano, sa oras na iyon nagulat na alang ako ng maramdaman ko ang isang kamay na nakadantay sa aking balikat. Si kuya Adrian.kuya, bakit kaya ang buhay di ko maunawaan. Ang dami kong tanong na di ko mahanap ang sagot, nahihirapan ako kuya..may kung anong bagay na nakabaon sa aking puso. May kung anong bagay na siyang nagpapahina sa akin, gusto kung umiyak na di ko magawa, hirap na ako kuya..Jim...alam ko matatag ka, alam ko malakas ka, may mga bagay na hinahanap tayo na kahit anong pilit natin hanapin hindi pa rin natin nakikita. May panahon para jan, at alam ko mahanap mo rin kung ano ang hinahanap mo. Sa ngayon Jim ipangako mo sa akin na mag-aral ka ng mabuti, hindi naman ito para sa akin kundi para sa iyo. Kuya pangako ko sa iyo na mag-aaral ako ng mabuti. At maraming salamat sa iyo, Anghel ka sa buhay ko kuya.. sa pagkasabi ko sa mga katagang iyon di ko namalayan na nahuhulog napala ang mga luha ko sa aking pisngi. Sige umiyak ka, iiyak mo ang sama ng loob mo, isigaw mo kung kinakailangan andito ako para sa iyo..yon ang hudyat sa pagtangis ko, di ko alam kung ilang oras ako umiyak..Si kuya Adrian nasa tabi ko umalalay sa akin, hinahaplos ang aking buhok, at mga luha sa aking pisngi. Wala man siyang binangit o salita sa mga oras na iyon alam kung naramdaman nya ang hirap ng aking kalooban. Nang mailabas ko na ang aking sama ng loob doon ko naramdaman ang mga bisig ng taong kalian ko lang nakikilala, isang taong hindi ko man kilala ng lubusan pero taglay na nya ang kababaang loob at malawak na pang-unawa. Kuya nakakahiya naman sa iyo nabasa tuloy ang dibdib mo sa luha ko, pasensya kana kuya ha? Okay na ako magaan na loob ko..Pasok na tayo Jim aya ni kuya, malamig na dito at baka at baka makagat pa tayo ng lamok magkasakit pa tayo ng dengue papangit tayo, sabay tawa, kuya naman eh hahahahaha.

Totoo sa gabing iyon nailabas ko ang hinagpis, lungkot, sakit na aking naramdaman sa harap ng taong di ko pa kilala ng lubusan. Si kuya Adrian. Nakatulog ako ng mabuti na parang wala na akong poblema na dinadala. Kinabukasan, nagising nalang ako na may isang taong nakaupo sa tabi ng aking hinihigaan..Kuya?..kanina pa kita pinagmamasdan habang ikaw ay tulog pa, nakita ko na may ngiti na sa iyong pisngi at sana nakatulog ka ng mabuti. Syempre naman kuya, medjo nawala na ang dalahin kung problema. At salamat sa iyo Kuya. Sige na tumayo kana jan at maligo na kasi alis tayo..ha? Saan mo ako edate hehehehe diba sabi ko sa iyo maghanap tayo ng school para makapag-enrol ka, bilisan mo jan...eh kuya gusto ko pa matulog eh..hay naku kikilitiin kita jan pag ayaw mo tumayo jan..papatayo na siya kuya Adrian ng bigla ko siyang hinila, at yan ang dahilan upang matumba siya at iksaktong sa akin siya bumagsak..kuya ang bigat mo ha subra..at doon sa ayos na iyon napatitig ako sa kanya sabay sabing....kuya ang gwapo mo pala sabay tawa ng malakas, sa ayos na iyon pinagkikili nya ako sabay kurot sa aking tagiliran na siya namang ikinasigaw ko ng malakas...tok tok tok Jimmy anong nangyari jan, Adrian, tok tok tok..naku kuya si manang Rose, lagot pagagalitan tayo noon, buksan mo na ang pinto...hay ano nangyari jan bakit may sumigaw, ako po yon Manang...at bakit ka naman sumigaw... si kuya kasi pinindot nya tagiliran ko. Hay Dios ko kayo, akala ko ba may lakad kayong dalawa, bakit di pa kayo nagbibihis, magbibihis na kayo sabay talikod, wag na kayo magtawanan jan mag-sihanda na kayo. Opo..

Pagkatapos ko maligo, naghahanap ako ng damit na pwede kong maisuot ngunit wala ako mahanap na medjo maayos ng kunti, sa ganong ayos ako nadatnan ni Kuya Adrian... kuya wala ako medjo maayos na damit eh. at wala din ako brief eh, hay eto, dala ko kasi alam ko wala ka damit, mag-ayos ka nga at nakabuyangyang yang burat mo, sabay tawa di kaba nahiya sa kin? At humarap ka na walang brief..bakit naman ako mahiya eh kuya naman kita tsaka alam ko di mo ako pagnanasahan kasi ang pangit ko hehehehehe. Ah ganon teka pipitikin ko yang titi mo pag di ka magsuot ng brief..Mag-suot napo sandali lang po, kuya brief mo ito? Oo..gamitin mo muna yan mamaya punta tayo sa mall at bibili tayo. Kuya totoo? Oo hay ang kulit...kasi naman kuya di pa ako napasok sa mall eh. Kuya di ko na isasauli ang brief na to ha?..at bakit sabi ng kuya Adrian..kasi marumi na to nasuot ko na eh, tsaka parang remembrance mo na ito sa akin. Sige na nga..oh sya bilisan mo na jan at mauna na ako sa baba.

Nakapag-ayos na ako at naisuot ko na din ang sapatos ni kuya...medjo nailang ako ng kunti dahil hindi naman ako sanay magsuot ng magagarang damit, pantalon at sapatos. Pagbaba ko nakatingin sa akin si Manang Rose...Anak ang gwapo mo pala pag mag-ayos ka...Si kuya po? Nasa labas na hinintay kana. Paglabas ko ng gate, tinititigan ako ni kuya sabay iling, aba hayop ang gwapo mo pala pagnag-ayos ka..kuya diba nakakahiya? Pag-nakapagenrol ka na, magpaparlor ka para maayos yang buhok mo bago tayo pupunta sa mall. Bakit kuya ok na ako dito sa aking buhok. Jim maniwala ka kailangan mo ng bagong looks at ako ang bahala sa iyo, tiyak madami magkagusto sa iyo. Ikaw nap o ang bahala kuya basta kasama ka ha.sus oo kasama ako.

Nakahanap kami ng school sa katipunan at doon niya ako pinapa-enrol pagkatapos pumunta kami sa isang Reyes saloon at pinaayos ang aking buhok. Medjo nagalanganin ako dahil sa bago kong looks but I feel it nice to look at. Kala ko hindi na ako. Pagkatapos, pumunta kami sa mall sa quezon city, nakakatuwa first time ako nakapunta sa mall. Bago sa aking paningin. Namili ang kuya ng mga gamit ko damit at sapatos, pantaloon at mga briefs. Totoo na natutuwa ako na may hiya kasi sa daming pinamili ng kuya Adrian..kuya hindi ba nakakahiya ang dami kasi ang pinamili mo...Jim para sa iyo yan, para sa pasukan hindi ka pahuhuli sa mga kaiskwela mo..kuya sanay naman ako sa isa o dalawang damit pwede namang e wash and wear...hindi na ngayon basta tuparin mo ang iyong pangako sa akin na magtapos ka at walang girlfriend muna ha...sabay tawa na nakatingin sa akin...hindi pa naman ako nagkaroon ng girlfriend kuya eh..kuya ikaw ba mayroon ng girlfriend? Ang sagot nya noon at wala na daw ngayon.

June 5, pasukan na ng umaga...Jim sigaw ni kuya Adrian, ikaw ba ay nakapaghanda na? Opo magbibihis na, biglang bumukas ang pinto.bakit di kapa nakapagbihis..eh kuya ano isusuot ko..sus maria Jim pati brief ba di kapa nagsusuot? eh di ko kasi alam kung ano isusuot eh..yang white na brief ang isusuot mo, at magpants ka muna kasi baka two weeks from now saka pa kayo mag-uniform, bilisan mo at baka ma late ka. Kuya bakit di ka nag-uniform diba papasok ka rin sa school nyo? Hindi naguuniform ang mga studyante sa school namin saad nya. Siguro alam nyo na kung anong university ang tinutukoy ko. Opo doon siya nag-aaral. Matalino siya, siya ang pambato sa mga oratorical competation, and deans lister pa. That time he is in forth year College already. He took up Business Administration. May business siya na naiwan ng kanyang yumaong ina at ama. Namatay nga pala ang kanyang mga magulang sa isang accident caused by a car along sa quezon city, when he was 13 years old. Sabi nga niya ganyan talaga ang buhay, kaya kailangan nating paghandaan para naman hindi tayo masasaktan ng tudo. Back to the story.

Nag-umpisa na ang klase sa school sa aking pinapasukan, true enough to my promised nagsikap ako para naman di ako mapapahiya sa taong nagbigay sa akin chance makapag-aral. Mabilis lumipas ang mga araw, si kuya Adrian parin ang naghahatid-sundo sa akin sa school. Most of my school mates, ay parati silang nagtatanong kong sino ang naghahatid sundo sa akin. At lagi nila sinasabi na ang gwapo talaga daw ang aking kuya..lagi ko sinasabi sa kanila (mga classmates ko) na siya ang taong nagbibigay sa akin ng chance para makapag-aral ako sa isang kilalang school dito sa katipunan. Hindi naman ako naglilihim kay kuya kung ano ang laging tinatanong ng aking mga classmates. Hindi ko na napapansin na habang tumatagal ang aming pagsasamahan ng kuya Adrian, may kung anong damdamin ang parating pumapagitna sa amin ang parang hindi kami mapaghihiwalay. Kung saan siya pumupunta hindi pweding hindi ako kasama. Sa akin naman pag may meeting sa school he always makes a point to be on time to represent him as my brother. Actually everyone knows me ay naniniwala na magkakapatid nga kami, pero lagi ko rin sinasabi na kinakapatid lang niya ako at siya ang nagpapaaral sa akin. Si kuya Adrian ang gabay ko sa aking pag-aaral, siya ang aking tutor every time I ask him for help. Siya ang aking tagapag-aalala sa lahat ng mga bagay. Siya ang taong pag-iniwan ka masasaktan ka ng todo.

Kuya ilang araw nalang gagraduate kana, ako high-school parin...tinititigan lang niya ako. Sana makatapos narin ako para pakahanap na ako ng work...Jim wag ka magmamadali makatapos ka rin, at balita ko sabi ng iyong adviser na magaling ka raw, at baka ikaw ang pangalawa sa pinakamagaling sa iyong klase. Proud ako sa yo Jim, sana ipagpatuloy mo yan hangang gagraduate ka ng high-school..kuya diba promise ko sa iyo na magtatapos ako na may honors at gusto ko ikaw ang sasabit sa akin ng medalya, sabay ngiti...aba dapat lang. kuya ano handa mo sa graduation, ahm teka ano gusto mo, wala hehehehe. Kuya wala naman ako mairegalo sa iyo ng mamahalin na bagay pero, ano gusto mo iregalo ko sa iyo, uhmm teka isipin ko, kuya wag ung mahal ha? Ah alam ko na halikan mo na lang ako, kuya naman eh diba nakakahiya sa mga tao? Sige wag nalang...bahala kana lang kung ano iregalo mo sa akin. Eh kuya saan naman kita halikan..saan mo ba ako gusting halikan..ewan kuya, di ko kaya alam...sige sa lips mo ako halikan, kuya naman ano kaya sasabihin ng mga tao pag ginawa ko yon. Tsaka diba mga bakla lang ang gumawa non..lips to lips hehehehe..Sus Jim bata ka pa talaga. Totoo kahit ako di ko alam kung ano feeling pag humalik ka sa isang guy. Pero totoo din na naexcite ako kasi di pa ako nakahalik sa kanino man.

Dumating ang graduation ng kuya Adrian, lahat kami ay masaya, si manang rose madami ang kanyang handa, pati ang kanyang mga anak ay dinala nya sa pagdadausan ng kanyang graduation. Nakaupo kami sa iisang hilira na sa tingin ko ay mga upuan nga mga magulang ng mga graduates. Binulungan ko si manang rose...manang rose ang gwapo ni kuya noh sa suot niyang toga...loko ka talaga ngayon mo lang ba napansin yan? Sabay tawa...ang alin po manang..yung kagwapohan ni Adrian..sabi ko naman opo hehehehe. Wag ka maingay mag-umpisa na ata. Nakikinig kami ni manang sa mensahe ng mga inimbitahang pandangal hangang sa dumako na sa pagbibigayan ng mga awards. Hangang sa tinawag ang kangyang pangalan...Ladies and Gentlemen, Please give a warm of applause to our Magna Cum Laude of this years Bachelor of Science in Business Administration, Mr. Adrian Carlos Bautista. Sa gulat namin ni manang rose di kami nakakilos sa aming kinauupuan dahil sa gulat at saya, hangang narinig ko nalang ang aking pangalan na tinawag ng kanilang emcee...Please may I request Mr. Jim Bautista to come up on stage..tinulak ako ni namang rose, sa gulat ko halos mapasubsob ako sa daanan, wala ako magawa kundi ang pumunta sa stage, di ko alam kung ano gagawin..nang makarating ako sa stage at mahawakan ko na ang medal para kay kuya Adrian at ng makita ko siya na nakangiti di ko alam kong hahalikan ko ba o hindi pero nanaig ang aking tuwa at sa subrang proud ko na ako pa ang pinasabit sa kanyang medalya ay nanginginig ako at nang akmang isabit ko na ang medal tinititigan nya ako na may luha sa kanyang mata..hinalikan ko siya pero hindi sa lips kundi sa pisngi, at alam ko naramdaman nya ang tibok ng aking puso sa oras na iyon..congratulations kuya sabay yakap ng mahigpit, ng oras na iyon wala ako naririnig na palakpakan, kundi ang tibok ng puso ni kuya.

Madaming lumapit sa amin nag congratulate kay kuya, mga kaklase nya, sabi nila tol saan ang handa... wala tol exclusive ang aming handa para lang sa amin but anyway, may graduation ball naman tayo mamaya gabi diba?kita kits na lang tayo...inakbayan ako ni kuya, at nakita namin si manang na papalapit. Hay alam nyo ba na nagsigawan ang mga tao kanina lalo na sa paghalik at pagyakapan nyo? Ang gandang tingnan. Manang nanginginig ako kasi yon ang first time kong humalik, kunsabagay kay kuya naman yon...nakangiti sa akin si kuya Adrian at napailing..bakit kuya di mo ba nagustuhan ang paghalik ko? Mamaya may sasabihin ako sa iyo, halika na at kakain na tayo. Manang, ano pagkain natin madami ka bang naluto? Oo naman sabi ni manang Rose.

Habang nasa sasakyan kami papuntang bahay, natahimik ako naalala ko ang eksena kanina lamang, ang paghalik ko sa pisngi ni kuya Adrian at ang mga luha sa mga mata niya. Di ko alam kung bakit napatitig ako sa mga mata nya, parang may naalala ako sa mga luhaang mata niya..tama mga mata ni Rich. Pilit kong ibaling ang mga alaala nya sa mga tanawin habang naglalakbay kami pauwi sa bahay. Parang nakita ko ang mga mata ni Rich sa mga mata ng kuya Adrian kanina..Jim ano iniisip mo bakit natahimik ka jan, seguro naalala mo ang paghalik mo sa akin kanina ano. kuya naman kasi eh, hindi kaya sabay ngiti sa kanya. Oh dito na tayo, sa bahay...Manang ihanda muna ang mga pagkain, tayo ay kakain na...Jim saan ka pupunta...kuya maligo muna ako saglit kasi nainitan ako eh hehehe..sus naman talaga bilisan mo..opo, pagkapasok ng kwarto di agad ako naligo bagkus napaupo ako sa gilid ng kama, at napaisip, tinangal ko ang polo shirt na suot ko at sapatos, ng akmang tanggalin ko na ang pantaloon ko pumasok ang kuya na nakangiti ng ubod ng tamis..kuya bakit nakangiti ka jan, seguro naisip mo ang paghalik ko kanina ano, pasensya kana di kasi ako marunong humalik eh...tumawa siya ng malakas..kainis ka naman kuya eh sabay upo na pabagsak sa kama na nakayuko...Jim..salita na napakalumanay ni kuya Adrian.Jim. po, ang aking sagot sa kanya ..hinawakan ni kuya ang aking pisngi at tinititigan ako..alam mo na yong halik na iyon ang pinakamagandang regalo na iyong binigay sa akin sa araw na ito? Kaya ako nakangiti, tumawa kasi akala ko di mo magawa iyon kasi sa daming tao na nakapaligid sa atin, at pasensya kana, kasi natuwa talaga ako at masayang masaya ako. Sama ka sa akin mamaya sa aming graduation ball naming ha? Ayaw ko kuya kasi alam ko para sa inyo yun at baka makaesturbo ako sa inyong kasiyahan...kung ganon di hindi na lang ako pupunta, kasi ayaw mo sumama eh ang sabi ns kuya Adrian.. Bakit naman po kuya eh hindi naman kasi ako kailangan duon eh.. kasi gusto ko ipakilala sa kanila ang taong aking insperasyon...napatitig nalang ako sa kanya at biglang nagbitiw na salita na...ang cute talaga ng kuya ko grabe sabay takbo sa comfort room para maligo...Nang nasa loob na ako ng comfort room at ready na ako maligo, biglang bumukas ang pinto.. Kuya gusto mo maligo, lika sabay tayo...bilisan mo maligo jan at kakain na..opo matatapos na ito, sige na po sunod na ako. Totoong wala ng pamilya si kuya Adrian pero sa nakita ko sa kasayahan on his graduation day nakita kong mahal ni kuya Adrian ang lahat ng kanyang mga kasambahay, at ganon din naman sila kay kuya Adrian. Kaya hindi ako nagtataka na napakasaya ang bahay na iyon, walang dull moment sa lahat ng nasa loob ng bahay.

Kinagabihan on his graduation ball, pinakilala ako sa mga kaibigan ni kuya at kaklase, na ako yung taong kanyang insperasyon upang makagraduate siya with honors. Binantayan ko lang ang kuya at umalalay kasi sa dami ng nag-alok sa kanya ng drinks talagang malalasing siya at ganoon nga ang nangyari. Mga pass 12 midnight na ng inaya ko na ang kuya para umuwi, at pumayag naman din siya. Habang nasa sasakyan kami, ang dami niyang sinasabi pero di ko marinig at maintindihan kung ano ang mga iyon. Nang makarating kami ng bahay, halos pinasan ko na siya dahil sa kalasingan. Nang pumasok na kami andun si manang Rose.. Naku anak bakit pinabayaan mo yan di siya sanay uminom..sorry po manang makulit kasi ayaw magpapigil. Sige manang dalhin ko na siya sa room niya, at ako nalang magpunas sa kanya manang at magpahinga na kayo madaling araw na po...sige anak at talagang antok na ako, ikaw na bahala sa kanya..opo.

Nang nasa room na nya kami, agad ko siyang tinangalan ng damit at brief na lang ang itinira inumpisahan ko agad siyang punasan ng maligamgam na bempo. Nang matapos ko siyang punasan at akmang papalabas na ng kanyang kwarto, narinig ko siyang nagsalita ng mga katagang ito..Jim...mahal na mahal kita, mahal na mahal kita Jim, wag mo ako ewan ha? Mamatay akooo..natigilan ako sa aking narinig at nagdalawang isip kung ako ba ang kanyang tinutukoy o ibang Jim ang ibig nyang sabihin...nakapasok na ako ng kwarto na medjo naguluhan dahil sa aking naririnig, pilit kung iwaksi sa aking isipan ngunit parang musika na laging pumapasok sa aking isipan. Mga alas singko na ng madaling araw ako nakatulog, pagkagising ko ang kuya agad ang aking nakita, nasa tabi ng kama ko at nakangiti.. Good morning kuya..ikaw ba ang nagpunas sa akin kagabi...tango lang ang sagot ko... Jim salamat ha at pasensya kana sa akin sa subrang kalasingan ko binubuhat mo na tuloy ako at in fairness nabuhat mo ako hehehehe ... Iinom-inom ka kasi di naman kaya at sa subrang kalasingan mo kung ano-ano nalang ang iyong pinagsasabi ...ha? eh ano naman ang sinasabi ko masasama ba? Jim sige na sabihin mo na ..ewan ko sa iyo isipin mo ng mabuti para maalala mo...sabay bangon at pumasok sa comfort room para maghilamos at magsipilyo. Paglabas ko andun parin siya at tinitigan lang ako at parang nag-isip kung ano ang kanyang sinasabi kagabi... Ano ang ini-isip mo kuya, wag muna isipin yon masiraan kalang ng bait hehehehehe...oh bakit tinitigan mo ako, love mo ako noh hehehehe. Doon medjo naisip na niya kung ano ang kanyang sinasabi sa akin kagabi, at nagliwanag na ang kanyang mukha... Hay ang gwapo talaga ng kuya ko, halika na kain na tayo sabay hila ko sa kanyang kamay papalabas ng kwarto, papuntang kitchen. Doon namin nadatna si manang Rose na naghahain na ng pagkain. Manang Rose, may sabaw ba para makahigop man lang ng mainit si kuya, meron dito anak. Manang pagsabihan mo nga tong si kuya para hindi na umiinom kasi kung ano-ano na lang ang lumalabas sa kanyang bibig. Natatawa nalang si manang... hay dina kailangan pagsabihan yan may isip na yan.. Hala kain na kayo. Tinitingnan ko si kuya habang kumakain, at ako naman ay napapangiti sa kanya. Hoy kayong dalawa para kayong temang na nagtitigan. Sabi ko nalang kay manang...manang kasi ang gwapo kasi ni kuya. Bakit kaya wala pa siya girlfriend sabay ngiti... biglang nabulunan si kuya sa kanyang nadinig sa akin. Pati si manang ay napatawa ng malakas...sige pagkaisahan nyo ako sabi ni kuya Adrian... kumain ka na nga at ihahatid pa kita.

Natapos ko ang schooling ko ng third year high-school with flying colors at ako nga ang second honors sa aming batch. Napakabilis talaga ang panahon di ko na namalayan na matagal na pala ako sa bahay ni kuya Adrian. Isang gabi na nasa garden ako ng bahay ni kuya nanag-iisip, nagmuni-muni sa araw na lumipas, lumapit si kuya at nakipagkwentuhan sa akin. Jim, masaya kaba dito sa bahay na kasama ako? Napag-isip ako bigla kasi wala naman talaga ako nakita na hindi ko nagustuhan sa bahay ni kuya Adrian. Lahat ay mababait sa akin, parang isa na ako sa pamilya, lalo na kay kuya Adrian..kuya masayang-masaya ako na binigyan mo ako ng chance para makapag-aral, at maipagpatuloy ko ang aking pangarap...ikaw kuya nag-sawa ka naba sa akin lalo na sa kakulitan ko at sa mga bayarin ko sa school.? Kuya kaya nga nag-aral ako ng mabuti dahil wala akong maibigay na kabayaran sa lahat ng mga tulong mo sa akin. Ang mga achievement ko lang ang tanging maipagmamalaki ko sa iyo, na kung hindi dahil sa isang kuya Adrian ay wala ang mga ito... bakit mo naman naitanong yan kuya. kuya pwede ba magtanong sa iyo..kung bakit subra ang kabaitan mo sa akin, na alam ko naman na hindi mo ako kapatid lalong hindi mo kamag-anak. Pwede mo bang sabihin sa akin kuya? Wag ngayon Jim sa tamang panahon sa tamang oras malalaman mo rin. Kuya may napansin ako sa yo may inilihim ka sa akin. At sa kahit kay manang Rose pag-tinatanong ko ayaw magsalita. Nakangiti lang hay naku ang dami nyo talagang lihim na ayaw nyo sabihin. Sige lang sabay tawa.

Lalong tumibay ang aming samahan ni kuya Adrian, ni minsan hindi siya pumapalya sa paghatid-sundo sa akin sa school kahit na subrang busy siya sa negosyo. Siya pa rin ang umaattend sa school meetings at lalong walang naniniwala na sa akin na hindi kami magkapatid dahil sa subrang close namin. Isang araw pinatawag siya ng aming principal at kinausap ng masinsinan sa office ng aming punong guro. Paglabas ni kuya sa office of the principal, at habang nakikita ko siyang naglalakad na sa pakiwari ko ay masayang-masaya siya. Tumakbo ako papalapit sa kanya upang magtanong..kuya ano balita bakit kinausap ka ng principal..niyakap nya ako ng mahigpit..ako man ay nagtaka dahil wala naman talaga akong idea kung ano ang kanilang pinag-usapan...kuya bakit? Wala saad niya hinawakan niya ang aking kamay ng mahigpit. Malapit na ang graduation mo Jim, kailangan paghandaan natin. Kuya tama na sa akin ang kasama ka sa aking pagtatapos, kahit hindi man ako manguna sa mga graduates, ay okay lang sa akin basta kasama ka...halika kain muna tayo, hindi ba tayo uuwi na? mamya na saad ni kuya. Pumunta kami sa isang restaurant somewhere quezon city na cozy, pagpasok namin ay may nakahanda ng table for us. Habang naghihintay kami ng aming pagkain, ay napansin k okay kuya ang subrang tahimik, pinagmasdan ko na lang siya na may halong pagtataka, ngunit hindi ako nakatiis na hindi ko siya matanong..kuya bakit nakatitig ka sa akin? Nagtataka na ako sa iyo eh...Jim binata kana talaga, gwapo at tiyak madami ng nagkagusto sa iyo...may nililigawan kana ba? Kuya diba promised ko sa yo na hindi ako mainvolve sa kanino man hangang hindi ako tapos ng aking pag-aaral. Bakit mo naman naitanong yan kuya..wala ka ba tiwala sa akin? Uhmm mayroon naman kaya lang nag-alala lang ako baka di mo matapos ang iyong pangarap kung mainvolve ka sa isang babae. Jim, pwede ba ako magtanong sa iyo...sige po kuya ano yon..Jim paano kung may magkagusto sa iyo ano gagawin mo..kuya maari bang kumpetuhin mo ang iyong tanong. Ano yong magkagusto, babae o lalaki.. uhmm both. Napatitig ako bigla kay kuya kung seryoso ba siya sa kanyang tanong, at sa tingin ko seryoso nga siya. So sinagot ko siya ng totoo... kuya madami na nagsasabi sa akin na gusto nila ako mga kaklase ko sila, pero ang sagot ko ay wala pa sa akin ang ganon kasi gusto ko pa magtapos at ayaw ko ng commitment. At wala pa naman talaga hehehehe. Kung lalaki naman ibig sabihin ay bakla, silahis o ano pa man ang tawag sa nila ay marami na nagpahiwatig sa akin. Kahit nga yong teacher ko sa math. Type daw niya ako, pero ang sabi ko magpaalam ka sa kuya ko, kung papayag yon, eh di payag ako hehehehe. At alam ko naman na hindi ka papayag, sabay ngiti ... Ah ganun so paano kung papayag ako sige nga, ang sabi ng kuya sa akin..alam ko hindi ka papayag sabay ngiti uli sa kanya...aba bakit mo nga nasabi yan... sus si kuya ayaw pa sabihin ang totoo..ano nga.. ewan ko sa iyo..sabay dumating ang aming order na pagkain. Ngiting ngiti ako sa kuya ko alam ko may gusto siyang sabihin pero di nya magawa.

Aaminin ko na alam ko na ang sagot sa matagal ko ng tanong sa aking sarili na isa akong silahis. Na alam ko na kung sasabihin ko man sa mga kaibigan ko ay wala talagang maniniwala dahil sa lalaking-lalaki ako sa salita at sa kilos, sa communication at sa ibang aspetong physical. Pero, minabuti ko nalang ilihim ito, dahil alam ko ang kalakaran sa ating paligid. Pero isa lang ang aking alam, wala akong pakialam kung malalaman man nila na isa akong silahis for as long as I harm nobody. Kaya nga hindi ako nanghuhusga sa mga taong ganoon din ang naramdaman tulad ko. Pero totoo na noong naririnig ko ang sinasabi ng kuya nong lasing siya ay totoong ikinatuwa ko ng subra, na sana magkatoto pero hindi ako umaasa dahil mahirap ang umasa at masasaktan ka lang.

March 23, 1984, was our graduation day, everything went smooth, mula sa aming guest speaker hangang sa inannounce na kung sino sa amin an valedictorian, our principal never mention anything who's the valedictorian and salutatorian. And so to my surprise my name was announced as the valedictorian. Tumayo agad ako at hinanap ko si kuya sa mga audience hindi ko siya nakita, si manang lang. Nanlumo ako dahil wala ang taong nagbigay sa akin ng ganitong pagkakataon. Tumulo ang aking luha dahil hindi ko siya nakita, pinipilit kong tingnan isa-sa ang mga tao sa paligid pero di ko talaga siya nakita. Tinawag na ako upang ibigay ang on the spot valedictory address. Natapos ko na ang aking pagsasalita ngunit walang kuya Adrian na dumating, hangang natapos ang graduation hindi talaga siya dumating. Nangako siya pero hindi tumupad sa usapan. Subra ang aking panlulumo sa kanyang ginagawa. Alam ko naramdamam ni manang Rose yon, kinausap ko siya...manang salamat sa iyong pagdalo ha? Masaya ako dahil makatapos na ako sa wakas. Sige manang umuwi na kayo dumito muna ako, mamya kasi may party pa akong dadaluhan. Hindi man ako nagsalita pero nagasalita talaga si manang...anak di mo man sabihin alam ko masakit sa iyo ang hindi pagdating ni Adrian sa okasyon na ito. Ako man di ko alam kung bakit di siya dumating..naiintidihan ko yon manang sige na mang uwi ka na...eh paano na yong handa mo...ipinaluto pa naman yon ni Adrian..kainin nyo na lang manang, sabay talikod.

Tinalikuran ko si manang upang di nya makita ang unti-unti ng nahuhulog ang aking luha. I was totally disappointed, and it hurts me a lot. I never thought of anything like this, kaya hindi ko napaghandaan, and sakit subrang sakit. Ang ginawa ko pumunta nalang ako sa isa sa mga house ni kuya Adrian na bakanti, dahil wala pang umupa, but to my surprise nakita ko ang kanyang kotse nya sa labas, dahil may duplicate ako na bibigay nya nakapasok agad ako sa loob, and there I witness two naked men sleeping. Isa na doon si kuya Adrian gusto ko silang sigawan pero walang lumalabas sa aking bibig, hindi ako nakakibo at lalong nadurog ang aking puso sa nakita ko. Umalis agad ako sa bahay na iyon at nagmamadaling umuwi sa bahay. Pagakadating ko kinausap ko nalang si manang na gusto ko muna umuwi sa probensya dahil may emergency, nagdahilan na lang ako ng ganon para hindi siya magtaka.. Anak kausapin mo muna si Adrian...wag na manang mag-iwan na lang ako ng sulat sa kanya. Nang makapaglagay na ako ng ilang damit sa backpack nagumpisa na ako ngasulat...

Dear kuya,

Salamat sa lahat di ko makalimutan ang nga tulong mo sa akin, balang araw babalik ako para pasalamatan ka ng personal, sa panahong iyon tapos na ako ng koliheyo.

Wag ka mag-alala okay lang ako kahit nasaktan ako ng tudo, nagkamali lang ako dahil umasa ako sa isang pangako na hindi natupad, iniwan ko ang medalya para sa iyo yon, na ipinagpalit mo sa taong ewan ko kung mahal mo pero wala na ako roon.

Sa susunod pag matulog kayo sana wag nyo kalimutan ang magsuot man lang ng kahit ano pantapal sa inyong katawan.

Maraming salamat,
Toni

Iniwan ko ang sulat sa lamesa, pagkatapos ko magpaalam kay manang at sa iba pang mga tauhan sa bahay ay umalis na ako. Kung saan ako pupunta.. Di ko alam. Pumunta ako sa bahay ng isa kong kaklase at nakiusap kung pwede ako makitira ng kahit ilang araw..JP pwede ba ako makitira dito kahit mga ilang araw lang..tol kahit ilang taon ka dito tumira ay okay lang kasi wala ang mga parents ko dito, ako lang mag-isa dito halika pasok ka..putsa tol namamaga yang mata mo ah, no doubt galing ka sa pag-iyak hehehehe... tawanan ba ako, tama ba yon..

Mga ilang buwan na ako sa bahay ni JP di pa rin ako lumalabas sa ayaw ko na makita ako ni kuya. Pero nang malapit na ang pasukan.. tol ano plano mo paenrol na tayo..JP baka di muna ako pa-enrol nagyun kasi kailangan ko munang magtrabaho para may panggastos ako sa pamasahe... hay tol ako na ang bahala sa transpo mo, basta mag-aral ka gamitin mo ang talino mo, diba scholar ka? Gamitin mo yon ako na bahala sa mga pangaraw-araw mong gastusin...JP diba nakakahiya? Sus tol kung nahiya ka ganito nalang bayaran mo nalang ako pag nakaluwag kana ok ba yon? Nagpaenrol kami ni JP sa isang university sa quezon city, hindi ko nalang banggitin ang school na iyon. Si JP..mabait at matalino din naman siya isa siya sa top 10 student ng maggraduate kami. Mayaman sila kaisa-isang anak, wala ang kanyang magulang dito sa manila. Taga negros siya am not particular of the place but anyways, sunod ang luho nya palibhasa only son. Sa umpisa pa lang ng klase ay swerting nakakuha ako ng work sa school as student librarian, kahit papano ay di ako masyado nahirapan sa transpo at di na rin ako binibigyan ni JP at ayaw ko na din kasi masyado ng abuso para sa kanya kung pati transpo ko ay sagutin pa nya. Hindi ako masyado nahirapan sa school hehehehe yabang ano? Oo hindi ako nahirapan kaya nakapag-advance din naman ako ng upper subjects ko. Ganon ang buhay ko, school sa library at bahay wala ng lakwatsa.

Mabilis lumipas ang panahon, halos mag lilimang taon napala ako na wala sa poder ni kuya Adrian. I must admit, yes I miss him though but I keep it nalang in my heart. I am graduating student when we had a project for a street childrens. Feeding for the less fortunate ika nga ng aming tema and so we need to go to the streets of manila para efeed sila. One of my classmates suggested to try in luneta madami daw kami makukuhang mga bata. And so as a team leader of the group pumayag naman ako at pumunta nga kami sa luneta para maghanap ng mga bata. Pagdating naming sa luneta madami ngang mga bata, sa aking isip mukhang dumadami atang mga bata ngayon kaysa noong ako ay minsang natutulog dito. Kaagad naalala ko ang lugar na kung saan dun kami unang nagkita ni kuya Adrian. Kaagad pinuntahan ko ang lugar na iyon , at ng pagdating ko doon may isang mama na natutulog. Halatang hindi na naliligo dahil sa damit niyang marumi na at punit-punit na. Sa isip ko loko to ah ginawang higaan ang lugar na kung saan kami unang nagkita ni kuya Adrian. Sa isip ko hayaan ko nalang siya total naman libre naman lahat matulog dito, ng magsidatingan ang aking grupo. Jim..wawa naman siya oh isama na lang kaya natin siya... sabi ko nalang na sige gisingin nyo...ang dumi nya talaga, dina makikita ang kanyang mukha, ginising siya ng mga kasamahan ko at isinama sa feeding place namin sa quezon city. Pagkadating naming sa area, pinakain naming siya, kahit anong pagtatanong naming hindi siya nagreresponse. Sabi nong isang member ng grupo..why not check his pocket if he has anything wallet or ID's, that’s a good idea...and so they check his wallet and there they found out that..oh guys he has an ID and his name is Adrian Carlos Bautista... What? I responded immediately..say it again? Adrian Carlos Bautista sigaw ng aking kaklase, kaagad tumakbo ako at tinitingnan mabuti kung siya nga si kuya Adrian...ng makalapit na ako at napagmasdan mabuti ang kanyang mukha, doon ko naalala ang isang nunal sa kanyang pisngi. Kinuha ko ang aking panyo at binasa ko ng kunting tubig at ipinahid ko sa kanyang mukha, siya nga, umiyak ako ng tudo, niyapos ko siya ng mahigpit, ganon pa rin siya hindi parin siya kumikibo,..kuya, kuya Adrian, ako ito si Jim, naalala mo pa ba ako? Kuya bakit ka nagkaganito, puno ng sakit ang aking naramdaman sa aking nakita kay kuya Adrian. Hindi ako makapaniwala na magkaganito siya. Monica, please help me I to rush to the hospital baka kung ano na nangyari sa kuya ako...tumawag agad ng ambulance si monica, in a few minutes dumating ang ambulance... sumama ako sa ambulance at kaagad tumawag ako kay manang Rose..hello manang Rose si Jim ito punta ka agad sa hospital ngayon na dito si kuya Adrian. Dumating agad kami sa st. lukes hospital at mga ilang minuto dumating na din si manang Rose..Makita ko siya sa lobby natumatakbo, manang..Anak umiyak si manang Rose, bakit ngayon ka lang, saan kaba nanggaling ha, matagal ka na hinahanap ni Adrian, simula ng umalis ka, sumunod siya sa iyo pinuntahan ka sa iyong probinsya, pero bumalik siyang bigo... araw-araw siyang lasing hindi na kumakain, hangang isang araw nawala nalang siya na parang bola at hindi na naming nahanap.Akala namin na hinahanap ka, saan mo ba siya nakita ha...manang sa luneta po doon sa lugar na kung saan una kami nagkakilala. Manang saka ko nalang sa iyo ekwento and lahat. Pakibantay kay kuya ha, kailangan ko lang bumalik sa feeding area nandoon ang aking mga kaklase naghihintay..pero pangako babalik ako..dapat lang anak alam ko matutuwa si Adrian kung malalaman niya na ikaw ang nakakita sa kanya. Babalik po agad ako pangako manang.

Dahil sa daming ginagawa ng aming grupo, gabi na ng matapos, nakabalik ako ng hospital ng pass 10pm na ng gabi, at naabutan ko si manang na nakatulog na sa pagbabantay ni kuya, Ginising ko siya at lumabas kami sa kanyang kwarto at nag-uusap kung ano lagay ng kuya. Bakit ngayon ka lang, nagising na si Adrian, nong una di siya nagsasalita, pero nang mabanggit ko na ang iyong pangalan ay umiiyak siya.. Sabi ko si Jimmy ang nakakita sa iyo, umiyak pa ung bata sa kalagayan mo ng makita ka (Adrian), bakit mo naman pinabayaan sarili mo..saad ni manang Rose kay Adrian. Galit pa ba si Jimmy sa akin manang..hindi naman siya galit, ang mungkahi ni manang Rose kay kuya Adrian. Jim may gusto ako sabihin sa iyo kung ok lang bas a iyo...sige po manang. Anak kilala ko si Adrian mula ulo hangang talampakan, kaya kilala ko na ang kanyang ugali at ang kanyang buong pagkatao nya. Anak, si Adrian ay isang bakla, hindi mo lang siya nahalata kasi ayaw naman nya talaga ang magladlad ika nga ng iba, pero ng dumating ka sa kanyang buhay, nabago ang lahat, seguro nakita mo naman sa bahay diba? Masaya tayo lahat. Nang dumating ka sa buhay nya alam ko mahal ka nya, pero dahil sa bata ka pa masyado noon panahon na iyon, nagtitiis siya, naghihintay siya hangang sa tamang panahon. Noong graduation mo, ang alam mo pupunta talaga siya sa graduation mo, hindi siya nakarating dahil nilagyan ng pampatulog ang alak na kanyang ininom na siyang dahilan upang makatulog siya ng buong araw na iyon. Kaya nga sa subrang galit ng kanyang naramdaman sa kaibigan nya na may lihim palang pagmamahal sa kanya, muntikan ng makapatay siya dahil sa nangyari...Anak patawarin muna siya..tumulo ang luha ko sa pakiusap ni manang sa akin...manang pwede ba ako magsabi sa iyo na kung bakit hangang ngayon ay wala pa ako girlfriend..dahil po kay kuya Adrian, napamahal napo siya sa akin at yan din ang dahilan kung bakit hindi na ako naghahanap ng girlfriend..manang bahala napo kung sabihin nila na isa akong bakla, basta sinunod ko lang ang tibok ng puso ko. gusto ko makasama ang tao na siyang dahilan upang magpursige ako na makatapos...Manang next week napo ang aking graduation... eh di nabuti tyak matutuwa si Adrian nyan, mas lalo siya hahanga sa iyo.. Saad ni manang..manang sige napo ako na bahala sa pagbabantay kay kuya, umuwi napo kayo agahan nyo nalang po ng kunti bukas kasi punta pa ako ng school, sige anak.

Pumasok ako sa kwarto ni kuya Adrian, at nakita kong gising napala siya at naghihintay sa aking pagdating, ng Makita ako umiyak siya ng umiyak para siyang bata. Hinayaan ko nalang siyang umiyak at alam ko tatahan din siya ang tangi ko nalang ginawa ay ang yakapin siya ng mahigpit, doon ko naramdaman ang laki ng kanyang ipinayat. Pero ang kanyang kagwapohan ay andun parin. Mahaba na ang kanyang balbas pero lalo siyang gumwapo dahil sa kanyang balbas. Naramdaman ko na ang pagtahan nya, at may ibinulong siya na salitang patawad ..doon di ko na di napigil ang aking luha, hindi agad ako nakapagsalita at naramdaman yon ng kuya. At mabuting pumunta ka sa lugar na kung saan dun una tayo nagkita. saad ng kuya. Sus kuya paano kung hindi ako nagpunta doon sige nga ano nalang mangyari sa iyo, eh di mamamatay ako doon. Mabuti nalang pumunta ka at bakit ang tagal mo dumating doon. Hinayaan mo pa akong magmukhang kawawa doon at nawala tuloy ang aking pagkagwapo, sabay tawa. Inilapit ko ang aking mukha sa kanyang tainga GANDA AT HINDI GWAPO ang ibinulong ko sa kanya sabay tawa. Kinurot niya ako sabay sabing loko-loko ka talaga.

Kuya kung may itatanong ako sa iyo, sasagutin mo kaya ako ng katapatan? Sabi ko sa kanya. Oo naman ano yang itatanong mo... mahal mo ako? Hindi siya nakakibo sa tanong ko sa kanya ung totoo ha? Tinitigan nya ako, lumapit ako sa kanya at uy wag mo ako titigan sagutin mo lang ako ng diretso. OO mahal kita noon pa... yong totoo..oo nga noon pa..eh bakit di mo sinabi sa akin agad, dami mo pang panahon na sinasabi... I love you lang di mo pa masabi.. eh kasi bata ka pa noon eh at kung sakali sinasabi ko sa iyo yun at bigla mo ako iiwan... talaga iiwan talaga kita...ngayon na alam mo na na mahal kita iiwan mo pa rin ba ako? Iisipin ko pa sabay ngiti sa sarili kasi nakatalikod ako nun. Gaano mo ako ka mahal, sabi ko sa kanya..nakita mo na nga ang kalagayan ko tatanungin mo pa ako ng ganyan...aba ang sungit mo ah...hmm hindi ako naniniwala..eh ano ba gusto mo gawin ko para maniwala ka na mahal talaga kita..ah sige next week graduation ko pagtangap ko na medalya ikaw ang sasabit, at pag hinalikan mo ako sa lips maniniwala ako... hindi na mahihiya? Bakit ako mahihiya eh ano kung tawagin tayong bakla, uso naman yan ngayon ah. Nagiisip siya. Alam ko di nya kaya yon, pero sa isip ko kahit hindi nya ako ismack sa lips ay okay lang.

Nanumbalik ang saya sa bahay at nanumbalik na rin ang saya ni kuya Adrian, inaasikaso na nya ang negosyo na na sa haba ng panahon na kanya pinabayaan. Hangang natapos ko ang aking koleheyo, hindi ko na babangitin kung nagawa nga ba ni kuya ang pinagagawa o sa kanya basta yon ang turning point sa buhay namin na maiparating naming ang aming napagkasunduan kahimat tawagin man kaming nga salot sa lipunan. Hindi na ako pumunta pa sa graduation ball ng gabing iyon bagkus dinala nya ako sa isang lugar sa batangas sa isang resort na private. Nung nasa loob na kami ng room, sa unang pagkakataon sa buhay ko dun ko lang naranasan ang mahalikan ng isang lalaki, napakasarap makipaghalikan sa taong mahal mo, ang tagal namin sa ganoong posisyon ng ako ang kumalas...kuya sandali lang hindi ako makahinga...hinalikan niya ako sa leeg ng bigla ako humagalpak ng tawa, bigla niya tinakpan ang bibig ko sabay sabing...wag ka maingay...eh kasi kuya nakikiliti ako eh...tiisin mo pwede ba.. Eh sandali lang kuya di ko talaga mapigil eh nakikiliti talaga ako...eh naku naman Jim wag naman ganyan libog na libog na ako eh ...eh kasi naman kuya kinikiliti mo naman ako eh.. hindi kita kinikiliti ganyan talaga, 4play ang tawag doon.. Ayaw ko ng ganon..ung iba nalang.. hay naku sige sige yong iba nalang... hinahalikan nya ako sa nipples ko magkabila, doon medjo kaya ko pa ang kiliti at nakaramdam ako libog tayong tayo ang aking titi, hinahawakan ng kuya ko ang aking titi habang hinahalikan nya ako sa mga nipples ko. Kuya ang sarap nyan sige pa..ito sa wakas maangkin ko na ito, matagal ko na ito pinapantasyahan saad ng kuya ako. Uhhhhhhh kuyaaaaaa ang sarappppp sige pa, ng napadako ang kanyang bibig sa aking pusod lalo akong nagdidiliryo sa sarap ..kuyaaaa ang sarap, wag mo halikan ang tagiliran ko nakikiliti ako, sige ka hahagalpak ako ng tawa eh hindi nakikinig siya at talagang itinuloy nya, at hindi lang halik kagat pa ang ginawa eh nabulabog ang kabilang room mabuti nalang walang naka-check-in doon sa tabi ng room namin. Sabay ako tumayo...kuya ayaw ko non kinikiliti mo ako eh..saan ka pupunta...sa banyo ..bakit..eh parang naiihi ako eh...loko-loko hindi ka naiihi malapit kana labasan halika dito. Bumalik ako sa tabi nya, ipinagpatuloy nya ang paghalik sa akin dito iniingatan na nya na hindi ako makikiliti. Pakiramdam ko lahat ng parte ng aking katawan ang hinahalikan nya maliban lang sa aking titi,... kuya isubo mo na please...ayaw ko pa, di pa ako sawa sa singit mo eh.eh kuya wag jan amoy pawis yan eh, kuya sige na.. nag-alumpihit na ako sa subrang excitement at libog. Ewan ko ba talagang gusto lang ako pahirapan ng kuya ko. Kuya sige na malapit na ako labasan..sa oras na iyon dinahan-dahan nya ang pag subo..ohhhhh sarap talaga kuya, sige pa isubo mo pa, ang sarap talaga kuya ohhhhh sige pa ituloy mo pa malapit na ako, isagad mo kuya...tigil ka nga laki kaya nito di ko kaya...sige na kuya sarap eh... sinubo na naman niya ang titi ko, sus maria mawawarat ang puwet ko nito, bulong niya, bibig ko nga warat na...natawa ako sa sinabi nya..mano bat magconcentrate ka na lang jan kaysa kung ano-ano pa sinasabi...ito nga isusubo ko na nga eh wag kana maingay, kuya ang init talaga ang init talaga ng bibig mo. Kuya malapit na ako..sus kanina ka pa kaya nagsasabi na malapit na, ang tagal naman eh nangangawit ka ang bibig ko, baka din a ako titikom baka lagi nalang ako nakanganga... eh ayaw mo pa nun...tse kakahiya. Jakolin mo nalang kuya kung ayaw mo na isubo nalapit na mga eh sige na kasi..sinubo uli ni kuya ang aking titi, ditto medjo nasanay na ang bibig ni kuya at naramdaman ko na hindi na sumasayad ang ngipin nya. Ahhhhh kuya ayan na lalabasan na akooooooo, wag mo iluwa ha inumin mo lahat...ano ka ayaw ko nga, sa gitna ng aming pagtatalo biglang sumirit ang aking tamod sa kanyang mukha at bibig...ung iba kanyang nalululon..bigla nalang ako napatawa sa aking nakita. Hindi niya maibuka ang kanyang mata dahil sa tamod ko...bigla na lang siyang nagsalita. Hay ang bastos yang titing yan sabay kami nagtawan. Tumakbo siya sa comfort room at naghugas. Pagbalik nya tumabi siya sa akin sabay akap Jim masaya kaba? Oo naman. Jim mahal mo ba ako? Siguro sabi ko, bakit naman siguro, kasi naramdaman ko ang pagmamahal mo sa akin. Hinalikan ko siya sa labi...sabay biro.. Di ka nagmumog noh, bakit..kasi amoy tamod hehehehehe. Tamod mo naman yon eh. Kung ganon matamis ang tamod ko...masarap nga Jim matamis at ang dami. Bakit mo naman tinapon yon di mo nalang nilulon... ano ka nalulon ko kaya ang iba na tumama sa bibig ko ngahihinayang nga ako dahil bakit sa mukha ko pa tumama ang iba masarap kasi promise.. Ngayon ko lang ito ginawa sa taong mahal ko. At masay ako dahil ako ang nakauna sa iyo... saan sa pagsubo sa jr mo hehehe, pano mo nalaman.. Basta alam ko. Kuya...di pa lumambot si jr ko oh? Hawakan mo, sige ...isubo mo uli..hay naku mamya na nangangalay pa ang panga ko eh.. Bakit mo tinititigan yan, Jim ngayon ko lang talaga ito nakita na galit, putsa ang laki pala nito at ang ganda pa ng itsura. Kuya, pwede ba kita ganunin. kantutin.. Ha? Naku Jim baka duguin ako ang laki kaya nyan, mahaba pa. kahit na babaing pokpok o may anak na masasaktan nyan. Gusto ko ganunin kita pero di pa ngayon pag handa ka na... wala ka ba nakita sa titi ko kuya? Wala bakit mayron ba kaiba? Meyroon sugatan siya oh kasi naman tumatama yang ngipin mo eh sa susunod ayaw ko na tumama yan ha? Opo boss heheheheheh

May part 2 pa ito... bye...