hello gud day po sa ating mga readers ng KK, hope your doing fine and good and hope nasa good mood din po kayo upon reading my story.

i don't know if im a good story teller but all i know is what's inside my heart is what i'm goin' to tell. inshort, gusto ko lang ng mapagsasabihan or mapaglalabasan ng aking saloobin towards this feeling i have right now.well sumulat ako dito sa kk para mailabas ang aking nararamdamn or baka may isang tao dyan na pwede akong bigyan ng mga payo kung panu ako makapag moved on sa bagay na ito.

it so happen na sa atin na bilang isang tao, ay normal kung titignan mo ang masaktan, umiyak mapa babae ka man o lalake dba? minsan tuloy naiisip ko na bat di na kaya pwedeng totohanin ang lahat. dami ko tuloy pasakalye no? ang corny na tuloy hehehe., to make my story short i will go straight to my point i've fallen inlove sa taong alam ko na mamahalin ako bilang isang kapatid pagmamahal ng isang kapatid. yuun ang alam ko at maaaring ilan sa atin na yun at yun lang sa kadahilanang sa pareho kami ng kasarian were both (males).

i'm a year older to him im turning 23 this year while him he's turning 22. it all started by the end of year 2006. almost 2 years na ring nasasaktan ang inyong lingkod. two years mahigit ko ng kinikimkim ang lihim kong nararamdaman sa aking "pinsan". yes! tama po pinsan ko sya. we're 2nd cousins sa father side ko ang lapit no? hehehe mag pinsang buo ang aminmg mga tatay. shit! kung titignan mo parang magkapatid na lang din kami dba? hindi kami ganoon ka close before ni insan, ewan ko kung bakit cguro dala lang ng panahon yun hehehehe.

itutuloy